Thursday, December 16, 2010

Tuesday, December 7, 2010

i know a place where we can go to


We live and we learn to take
One step at a time
There's no need to rush
It's like learning to fly
Or falling in love
It's gonna happen when it's
Supposed to happen and we
Find the reasons why
One step at a time

You believe and you doubt
You're confused, you got it all figured out
Everything that you always wished for
Could be yours, should be yours, would be your
s

Sunday, December 5, 2010

Acacia II - Si Maria

Kabilugan ng buwan, nagtipon ang mga diyosa ng kagubatan. Lahat ay nasasabik na makilala ang bagong pantas. Ang malakas at banayad na pagihip ng hangin ay palatandaan na isang diyosa ng hangin ang isisilang.

Ang pagbibigay ng buhay ng punong Acacia ay isang pangitain mula sa buwan na may pumayapang nilalang ng kagubatan. Kung kaya't ang pagsilang ay isang masaya at malungkot na kaganapan.

Bumaba na ang sanga ng punong Acacia. Kumikinang na rin ang punyal sa paanan ng ugat nito. Hudyat para magsimula na ang seremonya. Lumapit na ang pinuno ng mga Diwatang Hangin at kasabay nito ay ang pagluhod ng iba pang mga diwata at encanto. Pinulot ng Pinunong Diwatang Hanging si Amihan ang punyal at itinarak sa sangang pumipintig. Ang hiwa ay lumaki ng lumaki. at doo'y lumabas ang bagong Diwata ng Hangin.







Marahan siyang inilapag ng sanga sa mga ugat nito, na parang isang sanggol na h
inehele sa kanlungan ng kanyang ina.

Dahan dahang binuksan ang kanyang mga mata at sinambit ang kanyang pangalan; "Maria"

Matagal nang panahon simula nang may isilang na Diwata ng Hangin, humigit kumulang isang daang taon na kaya naman ang mga pantas ng hangin ay tuwang tuwa at sabik na makita ang kanilang bagong kaanib. Naiiba ang pagsilang kay Maria, ang Reyna Acacia ay kababalik pa lamang mula sa kabilang mundo. Walang nakaka alam kung saan siya nanggaling at bakit siya lumisan. Ngunit sa kanyang pagbalik ay kapansin pansin ang kanyang kalungkutan.






Lumiwanag ang kabuoan ng puno matapos ang pagsilang, paliit ng paliit hanggan
g sa ito'y magkatawang lupa. Ang Reyna ay may ginintuang buhok na siyang lagpas talampakan, ang kanyang mga matang malamlam na puno ng karunungan.

Marami ang nagsasabi na sa isang kumpas ng kanyang kamay ay maaring mangahulugan ng isang lindol o di naman kaya'y malakas na ulan, ngunit para sa kanyang mga nasasakupan ang kamay ng reyna'y kanilang kanlungan.











Bumungad sa lahat ng encanto ang anyo ng reyna na aka'y akay ang bagong silang na si Maria,
marami ang natuwa nang nakita nilang si Maria ay mayroong kabiyak na punyal. Palatandaan na siya ang susunod sa yapak ni Acacia.


Acacia I - Ang Magkapatid

Sa aking mga anak, Wag kayong mabibigla kung ang mga susunod na araw ng aking pagka wala ay mapupuno ng mga bagay na hindi ninyo agad mauunawaan. Ang lahat ay may dahilan at sa tamang panahon ay inyo rin itong malalaman.

Napatda siya habang hawak ang sulat ng kanyang Ama. Hanggang ngayon ay hindi parin siya makapaniwala na iniwan sila nito, ngunit ang mas bumabagabag sa kanyang isipan ay ang pagaalalang nadarama para sa Ama. Noong kabataan nito ay hindi mapagkakaila ang pagiging matipuno at matikas ngunit ngayong lumipas na ang matanda ay hindi na sing lakas. Itinaas niya ang ulo at nilibot ng tingin ang silid ng matandang lumisan. Magulo pa ang higaan at ang mga damit ay bahagyang nakakalat. Marahil sa pagmamadali nito - ni hindi man lamang naubos ng matanda ang kanyang kape.

----------------------------------

Lumabas na si Abel sa barong-barong nang makita niyang paparating ang kapatid niyang si Baldo. "O, san ka nang galing?" wika niya rito. "Sa may pastulan lang kuya, nanguha ako ng dayami" sagot ni Baldo "`Ku ang sabihin mo'y naiwan mo nanaman si moira! Ilang beses ko bang sinabi sayo na bilangin ang mga tupa bago ka pumarito" Kakamot kamot ang pinagagalitang si Baldo.

Simple lang ang buhay ng pamilya Acacia. Ang pangangalaga sa ilang hayop ang pangunahing ikinabubuhay nila. Sampung Kambing, apat na manok at isang baka. Sapat lang para sa kanilang tatlong maganak. Lumaki silang ang kasama ay ang kanilang Ama, magmula bata pa lamang ay hindi na niya nakasama ang Ina. Kahit na tatlong taon ang tanda niya kay Baldo ay wala siyang maalala bago isilang ang kapatid. Hindi rin naman nila sinubok na itanong sa kanilang Ama ang pangalan ng Ina sa kadahilanang ayaw nitong pagusapan ang Ina. At ngayon, hindi niya alam kung paano sasabihin sa kapatid na nilisan sila ng Ama. Mas malapit si Baldo sa kanilang Ama, marahil dahil bunso ito. Siya kasi ang pilyo sa kanilang dalawa kaya lagi siyang nakagagalitan ng Ama.

-------------------------------

"Ang tatay kuya?"
"Umalis"
"San nagpunta?" lilinga linang tanong ni Baldo
"Umalis na."
"Pa-bayan?"
"Iniwan na tayo. O - basahin mo" iniabot ang sulat sa kapatid
Ilang minutong natulala si Baldo matapos basahin ang sulat. Hindi mawari ni Abel kung dapat ba siyang magsalita o dapat ay hayaan lamang ang kapatid.
"Nagugutom na ako kuya, nakaluto ka na ba?" tanong ni Baldo
Hindi niya alam kung maaawa o magagalit sa kapatid. Kung may isa sa kanilang labis na nagdurusa, si Baldo `yon. At alam niyang ang pagkukunwaring ito ay kabaliktaran ng sakit na nararamdaman ng kapatid.

--------------------------------

Mabilis na lumipas ang araw at kumagat ang dilim. Pinupuno ni Abel ang gasera ng langis para sa magdamag. Naalala niya noong bata-bata pa siya ay iniutos ito ng kanyang Ama sa kanya, naglalaro siya ng inukit na laruan at natabig ang garapon ng langis. Hindi siya nakatulog ng magdamag na iyon dahil sa pumupulsong puwitan niya. Naghahanda na rin si Baldo sa loob ng kubo, inilatag na nito ang banig at naririnig niyang humihimig. Pumanaog na siya at sinindihan ang gasera. Hindi pa man niya nahihipan ang posporong hawak ay may narinig siyang kumakatok sa kanilang pinto. Nagkatinginan ang dalawang magkapatid.

-------------------------------

Hindi siya makapaniwala sa kanyang nakikita. Marahil ay nililinlang lang siya ng kanyang mga mata. Isang napakagandang dalaga ang nakatayo sa harap niya. Puting puti ang kasuotan nito at halos kumikinang sa kadiliman ng gabi.

"Abel?" tunog ng maliliit na kampana ang narinig ni Abel. Ilang segundo bago niya matanto na ang pangalan niya ang sinambit ng dalaga. "Sino ka?" Tanong ng pupunga pungas nang si Baldo, ngunit ng nakita niya ang anyo ng dalaga ay siya ring natulala at napanganga sa pagkamangha. "Ako ito, si Maria... hindi mo na ba ako natatandaan?" may bahid ng pagtataka sa mukha ng dalagang si Maria. Gustuhin man niyang sabihin na natatandaan niya ang dalaga ay hindi niya magawa, pagkat ang katotohanan ay hindi niya ito matandaan. "Pasensya ka na, hindi kita matandaan.." Hiyang hiya siyang tumugon. "Ano bang sinasabi mo? nagkakagulo sa kaharian ngayon. Ang iyong ina, nawawala. Nasaan si Tata Simon?" Lahat ng bahid ng pagtataka ay nawala sa muka ni Abel. Sinabi ba ng babae ang kanyang ina ay nawawala? Matagal nang wala ang aking ina! Gusto niyang bulyawan ang babaeng nasa harap niya. At paano niya nalaman na nawawala ang kanyang Ama? Sinabihan ba siya nito? At bakit kilala sila ng babae?

------------------------------------

Para siyang nabuhusan ng malamig na tubig nang makapasok sila sa loob. Ang mga salitang sinasabi ng dalagang si Maria ay hindi niya mapagdugtong dugtong.
Kaharian. Ama. Ina. Nawawala.

Friday, December 3, 2010

Ang itlog ng Love birds ay lasang love

I try to be a friend to anyone in need of one and this morning, I did just that. Minsan kahit hindi ko sinasadya, nakaka-chamba ako na magsabi ng mga bagay na dapat sabihin at mga salitang dapat bitawan.

peachy.ily: Everyone has a hard time letting go but that's a good sign. It means you loved the person so much you let them be a part of yourself. And of course.. you loved. That is what's most important.

peachy.ily: In time all the pain will go away, you'll see. And you'll be a better person for that because you have grown in a way only those who suffered a loss know of.

Thursday, December 2, 2010

My Top Toons


There's a status circling around facebook and it goes something like;


" Changeyour facebook profile picture to a cartoon from your childhood andinvite your friends to do the same. Until Monday there should be nohuman faces on facebook, but an invasion of memories. This is forViolence Against Children. ('till December 6) :)"


On that note, naisipan kong gumawa ng Top 10 Toon List ko. This is serious business people, we're talking toons that you would fake a sickness and tell mama and papa that you can't come to school kasi hindi mo matitiis kung ano ang susunod na kabanata :)


10. Daria

Hindi ko alam kung kilala niyo si Daria. Pero siya ang kasamahan ko sa pagpupuyat nung hindi pa uso ang outsourcing at ang pagiging call center agent. Natatawa lang ako sa mga antics niya at witty remarks sa mga tao sa paligid niya. Si Daria ang tunay na simbolo ng rock en roll. Promise. At ng pagiging Emo pala.

Daria

9. Rainbow Bright

Sino ba tong babaitang chabelita na to? Honestly, hindi ko siya kinahiligan sa kadahilanang hindi ko naman siya kapanahunan at sa totoo lang pakiramdam ko malaki ang kuntribusyon niya sa pag convert ng karamihan sa mga kabaklaan kong kaibigan. Pero kinailangan ko siyang isama sa list ko dahil kukutusan ako ng ate len ko kapag sinabi kong hindi ko kilala si Rainbow Bright.

Rainbow Bright

8. Little Lulu Show

Siya ang brunette na Goldilocks. Haha. Kung wala kayong cable dati (dahil dati naman puno ng sustansya ang local channels at hindi puro drama) ay malamang hindi niyo kilala si Little Lulu. Siya ang batang babaeng niluwal dito sa mundo para maging kabiyak ni Denis the menace.

Little Lulu

7. My Little Pony

Hindi sila tao. Oo, alam ko. Kung iisipin ko nga ngayon parang ang creepy ng mga kabayong to. Pero when I was growing up, I was obsessed with horses. At sila - mga ponies na iba't iba ang colors may mga design pa. Ang cute diba? (weh)

My Little Pony (andyan na sila..)

6. Georgie

Eto na. Eto na ang cartoon na nag catapult sa mga pinoy telenovelas. Alam niyo kasi mga kaibigan, ang istorya ng batang si Georgie ay hindi naman talaga pang bata. Wirdo lang. Tungkol ito sa isang batang babae na nalaman na ampon siya at ang mga itinuring niyang kuya ay in fact mahal pala siya. Kung hindi pa man sapat ang love triangle na yon, she is in a quest to find her real parents AND her long lost love. Oh dba? bata palang may long lost love na. At dahil ang haba na ng naisulat ko. Tama na ang kahibangang ito.

Georgie

5. Remi

Nobody's girl. Aking ina, mahal kong ina. Pagmamahal mo aking inaa.. yakap mo sa akin. Hinahanap ko. Init ng pagibig. Kumot ng bunso. Sa gitna ng pagkakahimbing. Yakap mo ang gigigsing. Yun na.

Remi

4. Charlotte

Si Spica yung hamster niya dito diba? Hahaha sa hinaba haba ng storya nito si Spica lang ang naalala ko. Para ding Georgie sa storya pero mas pretty si Georgie sa kanya. Peace @ Spica :)

Charlotte

Maghanda na kayo dahil heto na ang TOP 3... nandito na ang mga Bigatin nating tumabo sa takilya

3. Heidi

Sino ba naman ang hindi nakakakilala sa bulinggit na batang si Heidi? In her red dress and forced blush Heidi is bound to leave a mark in every child's heart and the young at heart. Ang liit liit kasi naman ni Heidi. Parang hindi naman fair. Hahahahahahahahahahahahahahahhahahahahahahahahahahahahaahahahahahhahahahahahahahhahah

Heidi and friends

2. Cedie

Cedie ang munting prinsepe. Our thorn among the roses. Si Cedric Errol mga kaibigan ay isang halimbawa ng batang gusto nating maging anak na lalake, sa paraang natetemp tayo na ihagis si Heidi dahil nga sobrang liit niya at hindi parin ako maka-move on sa usapin ng height ni Heidi. Kung hindi mo alam ang storya ni Prince Cedric ay ewan ko nalang sayo. Siya ang tanging tagapagmana ng Dorin Court.

Si Cedie ang tagapagmana ng Dorin Court. Okay?!

Humanda na para sa Number 1 (one. one. one)

1. Princess Sarah

Kung hindi mo pinanood si Sarah ay kawawa ka naman. Malamang lagi kang OP sa mga friends mo kasi hindi mo magets yung nilalaro nilang role playing at malamang laging ikaw si Becky. This story is about young Miss Sarah Crewe that was sent to Miss Minchin's boarding school, little did she know that what should've been a charmed life was actually not. In fact, impyerno. Naalala ko pa dati kapag inaapi ni Lavina si Sarah, pati ako naiinis. Pati nanay ko naiinis. Pati aso ng kapit bahay namin. With film adaptations of Sarah ang Munting Prinsesa and the continuing values it left on every filipino child, I can safely say that this is my Top Toon.

Sara Crewe

Sunday, November 28, 2010

C'est la vie

Is down with the flu. Stupid fever :/

If you would be so kind to spoil me, I would love to splurge on the following:

1. Ice Cream (Cookies and Cream)
2. Siumai (Kowloon's - although Chowking's would be acceptable as well)
3. More Ice Cream (see #1 for preferred flavor)
4. Bitter/Dark Chocolate (I will love you forever - swear)
5. DVDs of series or movies for a movie marathon (if you would give me a massage maybe I will let you stay and watch with me)

Baaaah.

pimple fun


PWNED my little sister :D
oh the joy of executing a successful prank !

Saturday, November 27, 2010

Read this to me.. I'll come back to you

My Dearest Allie,


I couldn't sleep last night because I know that it's over between us. I'm not bitter anymore, because I know that what we had was real. And if in some distant place in the future we see each other in our new lives, I'll smile at you with joy and remember how we spent the summer beneath the trees, learning from each other and growing in love. The best love is the kind that awakens the soul and makes us reach for more, that plants a fire in our hearts and brings peace to our minds, and that's what you've given me. That's what I hope to give to you forever. I love you. I'll be seeing you.


Noah



~ I saw "The Notebook" again today. It never really occurred to me how beautiful Noah's letter is to Allie, it was honest and something more. If it's full of love - that i do not know. I felt something hit home tonight. If it's because of what I'm going through, maybe. Still, it does not change the fact that I long for him. He is in my thoughts - always. In my mind, in my heart. What pains me the most is that he is gone.. lord knows i fought hard for us.. trying to make him see. With him I felt everything made sense. With him i felt safe.. loved. I was caught off guard - like the earth beneath my feet was pulled by titans and never would i be standing on that same spot. I am afraid to let go - for if i do i will move on.. and when i move on i will forget.. right now i don't want to forget.. In time i am sure it will pass. the longing. the sadness. but right now.. all i have is the memory of him. here. beside me.

Wednesday, November 24, 2010

Mahal kong Isipan


Ikaw ang mas nakakaalam ng tama. Pangaralan mo ko - dahil kung makikinig ako kay puso.. muli akong magkakasala sa iyo.

SMP[]

December nanaman. Hindi ko alam kung matatakot ako o matutuwa sa puntong ito. Pasko na - pero imbes na magkaroon ay maraming nawala. Madami akong gustong ibalik, gustong makuhang muli. Pagmamahal. Pamilya. Panahon. Nasayang...

Kung maibabalik ko ang ikot ng panahon hindi ko alam kung anong babaguhin ko. Ang hirap ng ganito. Mahirap ang magisa. Mahirap ang umiyak magisa. Mahirap magpighati. Ako'y nawalan... ako'y naiwan..

Tuesday, October 26, 2010


Saying goodbye is never an easy thing to do,
bidding farewell to the memories of me and you.

I have tried to be the very best for you.. Swallowed my pride.. Numb the pain
there comes a point where every person reaches their limit. I think this is mine.

Sunday, October 24, 2010




Chapter 1: Little Miss Angel

It was just like any other night, I was riding my bike as fast as I can. The crisp wind feels good on my skin. After a day's work in the office it just feels nice to be outside. Drifting along my usual way home, I heard a loud thud in the back of an alley and for some reason I had to stop and take a look what it was. I hopped off my bike and I couldnt believe what I saw. A girl, about 6 years old laying on top of a garbage dump. It was such a strange sight as I walked closer and saw that her dress was a vivid white. I stared at her face that was almost doll-like. Perfect curls and long lashes. Every parent's dream of what a daughter should look like. She was the most beautiful thing I have ever seen. I can't posibly leave her in such a place, knowing the streets of Pasay my conscience will hunt me forever if I did. I tapped her on the arm and I was startled, she was burning hot. Poor baby, I thought to myself. Who would leave you in such a place? I picked her up and held her gently.

The rain started to fall, thankfully we're almost home now. I turned the corner and we're finally here. I left my bike on the front lawn and carefully shifted the little girl's weight to my right arm as I struggled to unlock the door. Ignoring the mud on my shoe I quickly laid her down on the sofa and dashed to my room to get some dry towel. I wrapped it around her and I couldn't help but look at the little girl's face. She was so.. so peaceful. Almost like a baby's. So innocent. I was startled when I realized she was looking right at me. "Hello." her voice was almost a bell that rang. "He-Hello yourself" I said flustered. "Where am I?" she said "In my house" I had no idea what to say. "I'm thirsty." she whispered "Oh - okay. I'll get you some water. Stay right there." She nodded.

Well that was weird. But she is something else. I was walking back to the sala when I noticed she wasn't on the sofa anymore. I looked around but she wasn't in the room. She wasn't in the bathroom or kitchen either. I went upstairs and found her in my room. Wearing my old t-shirt of E-heads. "My dress was dirty. I Borrowed this. Is it okay?" She was expecting an answer "Sure.. i guess" and then she did it. She gave me the biggest, cutest most adorable smile I have ever seen. "Thank you kuya!" She exclaimed still smiling. "Here's your water" "Oh thank you! I'm so thirsty!" I watched her as she drank the whole glass "Are you hungry?" "Yes please!" She answered as fast as she can. "Okay let's go downstairs and I'll fix you something to eat" "Yes please!" again with that smile of hers.

Chapter 2: Project Make Kuya Happy

It's been nearly 2 weeks now since I found Angel. I decided to call her that beause that's what she's been to me. A little angel. I've been trying to ask her what her real name is or where she's from or who her parents are but she keeps on saying she doesn't have a name, she doesn't have a home and she has not parents. After 2 weeks of trying to trick her into telling me, I decided to stop for now. *Knock Knock Knock* "Yes?" "Sir you have a visitor" "Let me guess? Is it a little dwarf with a big grin on her face?" "Hmpf!! I am not a dwarf Kuya!" Angel said with her lips pursed "Oh, What are you doing here again duwende? I told you to stay downstairs and play with the other kids diba?" "But the are so boring! I'd rather stay here with Ate Nina!" rolling her eyes and crossing her arms "Alright alright but if I hear one complaint from Nina you are never going to be allowed upstairs okay?" I looked at Nina who was brushing her fingers through Angel's hair "Nina is it okay if Angel stays with you? She can be quite a hand-full" "No problem sir Vince, Angel is such a behaved little girl." Angel hearing what Nina said was all smiles "See kuya? I'm well-behaved!" I just chuckled and snorted "Whatever miss dwende" "hmpft!!" she closed the door half smiling with her tongue out.

To be continued~

Angels in Manila



If an angel falls in the streets of Manila one day I wonder what she'll do..
I wonder how people may react.. will they be warm and show her kindness or will they devour her and take advantage?

If an angel shows up on your doorsteps what would you do?
will you drive her away and curse ludacris or might even sue?

People need something to believe in.. yet we don't give the benefit of the doubt.
We always question but never listen
We yearn but we do not push through..

Angels are the very image of love.. selflessness.. devotion
if you could tame them will you?
even if you knew that the world needs someone to be there for it too..

D*OH!


It's 5 in the morning and I am having some serious cravings for a Krispy Kreme Original Glazed Doughnut... super yummy..

I mean would you look at that glorious glaze??! INSANE!

Thursday, October 21, 2010

With Love and Coffee

This was something I wrote just for fun (I think). Typical girl likes the jerk-of-a-guy but ends up with the "other guy". For all the other guys out there, who has been patiently waiting for that girl to notice your undying devotion.. this one goes out to you.. one day she'll realize that you are everything she needed and more <3

----------------------------------------------------------------------------------
-----------------------------------------------------------------
----------------------------------------------------


"Ang tagal naman.."

Naiinip na ako at hilong talelong na sa gutom, he’s still not here.

"One hour late na ah!"

"Sister naman kasi sabi ko sayo mauna na tayo, wala na tayong aabutan don! Tinawagan mo na ba si papa Jake?"

"Oo kaya! lowbat n nga ako kakatawag e!"

I glanced at Pat fixing his eyeliner, sayang ‘tong lalakeng to. Ke`gwapo gwapo bumaluktot. Sabay tawa ko.

"Nako bakla pinagnanasaan mo nanaman ako! Rape! Raape! Bwahaha"

Natatawa akong tinakpan ang bibig niya.

"Eskandalosa ka talaga!"

"Eh pano ba naman at-- ay eto na pala ang bongga! Jakey! nako bakit ngayon ka lang!" Patakbong lumapit si Jake

"Sorry ngayon lang ako, kanina pa ba kayo?"

"Ay obvious ba!"

Pat said with the Madam Claudia look on his face.

"Si Gen kasi e, nagpasama sa G4 akala ko saglit lang nagbrowse pa ng books e.."

"Gen Gen Gen Gen..puro ka gen papa Jakey!"

"Pat naman.."

"Ay nako nasira na`ng mood ko sayo! Let's go mga bakla sayang ang gabi - dala ko ang korona!"

As if I swallowed my tongue I kept to myself till we were halfway through Jake’s car,

Eh kaya naman pala..kasama nanaman si Gen. Yang babaeng yan namumuro na talaga sakin e. Kakalbuhin ko na yan.

"Andy, ano sama ka pa ba? Tumawag si Rap nandun daw si HELGA mo hahaha"

I tried to fake a smile,

"Really? OMG OMG OMG Patrocinyo! Ayusan mo ko! Si HELGA nandon!"

Sumagot si Pat while fixing his mascara

"Bakla maganda ka na. Akin ang korona."

and let out a chuckle.

Jake pulled over Bianx's house, ang ingay. ang daming tao. Hinanap ko agad si Bianx...spotted!

"Bakla!"

Bianx smiled - she was drunk - actually they're all drunk.

"DUUDE! bakit ngayon lang kayo? hahaha"

I looked at her

"bakit lasing ka na?! haha"

I said mocking her.

"LECHE! haha pumasok na kayo don - may food! Maubusan kayo ni rap! hahaha"

and she went back to her circle by the steps.

"DUUDE! whaddup?"

Rap said with a dumb look on his face. Jake and I looked at each other and yelled;

"DRUNK!"

And we were laughing our ass off.

Jake offered to get me a punch,

"Okay lang ano ka ba, i'll come with."

Mahirap lumusot ha, masikip. Thank God wala ang mom and dad ni bianx, kundi baka maging pabasa to.

Jake handed me a glass of punch, i took a sip

"Ang tapang,"

I said with my Sukang Silver Swan face.

Biniro niya pa ako,

"Ikaw natatapangan?! huwaw! ahahaha"

God. He is so fine.. I wish he was mine.. *SNAP OUT OF IT!* and i doozed back to reality.

"Ungas! ahaha teka nga, have you seen my HELGA anywhere?"

come on! magreact ka!

"I think nakita ko siya sa may kitchen,"

Manhid

"oh ok, i'll go say hi nyaha!"

Walking away with my fake grin. I walked down the stairs and saw a blurs of faces. It's really not my night.

I can't take it anymore...but i can't say anything.. he's so happy with Gen..and I don't want to ruin that for him.

"Andy!"

Someone's calling me -

"Oh hey Mike, didn't know you were coming"

Si HELGA pala,

"Kahit ako hindi ko alam na pupunta ako e, haha hinila lang ako nila Jake"

Ano daw? nila Jake? funny he didn't mention that.

"Oo, jake told me to come. He called me kanina, nasa G4 daw siya ah."

He called Mike yet didn't answer any of my calls. JERK.

"ha? ah talaga? oo nga nasabi niya nga. So kanina pa kayo?"

Ask questions para kunyari interesado.

"Kind of, hinihintay kaya kita"

Ano daw? ay ay ay..am I hearing things or was he flirting with me?

"Ano?"

I said with my pa-virgin tone.

"I said, I was waiting for you, akala ko nga di ka na pupunta,"

Mejo kinilig naman ako sa mokong na to - errr pati ba naman dito! Cellphone parin hawak mo Jake! Ano ba yang Gen na yan SANGGOL?! Bilhan ko siya ng yaya e! "uh..Andy?"

Snap back to reality

"sorry..may naalala lang,"

"ok lang, nagulat ka ba?"

MEJO

"hindi naman ahaha"

He offered me chippy

"Have some, uh..I wanted to ask you something sana"

Scooping a handful of chippy

"hmmhmm.."

Chewing.

"Are you going out with anyone right now?"

Nasamid ako don.

"Ha? what made you ask that?"

He looked at me,

"because I want to have dinner with you"

Nagblush naman ako don

"uhm..Mike, you're a great guy and all..but pwede bang pagisipan ko muna?"

His eyes fell on the floor.

"Think away Andy, I'm in no hurry"

I can't handle thin air, I have enough of that already.

"uh - Mike punta lang ako don ha"

He nodded.

It's getting late,

it's 2 A.M na.

I need to go home na, nasan na ba si Patrocinyo//

THERE.

"Pat..i need to go na.. tara na bakla.."

he looked at me - bangag na ang gaga.

Teka - where's Jake?

I am not going home alone ng alas-dos ng madaling araw.

Checked the bathroom - wala.

Checked upstairs - wala.

Check the - ayun..

Anong gngwa nito sa labas?

"Jake,"

hindi lumingon

"-nong gusto mong gawin ko Hon? eh hindi nga ako makaalis. Alam mo naman sila Andy"

I cleared my throat,

lumingon si Jake

"Alam mo Jake, wag mo kaming sisihing mga kaibigan mo kung hindi namen makasundo yang bitch of a girlfriend mo!"

sabay walk out.

I can hear Gen's voice screaming.

fuck!

Teka - eh ano naman ngayon!

keberberidad!

I was halfway up the steps when Jake caught up.

"Ano bang problema mo Andy?"

naniningkit ang mata ko jake!

"Anong problema ko? anong problema niyo ng girlfriend mo!"

Hawak parin ang fone niya.

"Bakit naman sinasali mo nanaman si Gen Andy?!"

sinisigawa niya na ako ngayon!

"abba! sinisigawan mo na ako ngayon Jake? wow..wow talaga!"

I'm getting pretty emotional –

“Pano ba naman ako hindi magtataas ng boses Andy eh kung ano ano nang lumalabas sa bibig mo,"

Ah ganon? sa bibig ko pala ha-

"Well you had no problem with my mouth whatsoever last month when you kissed me!" oh no.

did i just say that out loud?

"Andy.."

Palapit siya sakin

"No Jake, don't. Not again. I've had enough of this. Enough of you. I can't always be your safety net. Gusto ko ring sumaya."

and i walked away.

Pumunta ako sa taas..

I cried my eyes out.

I heard Jake's car drove away - tanginang yon iniwan talaga ako!

Pano ako uuwi nito gabi na masyad-- before i knew it Mike was in front of me

"Coffee, Ms. Andy?"

He was holding a mug of coffee and a pillow with a faint smile on his face "Mike…sorry...don't worry I'm ok"

He handed me the coffee and fluffed the pillow

"Okey ka dyan, I heard you and Jake - kung ikaw ako hindi ako magiging ok"

Those words...for some reason bumigat ang puso ko..

I can't hold back the tears anymore..

it won't stop…

He sat beside me habang binigay sakin yung pillow..

"now Ms. Andy...about dinner.."


Pickles

It's peanut butter jelly time
It's peanut butter jelly time
It's peanut butter jelly time
It's peanut butter jelly time
It's peanut butter jelly time

Wednesday, October 20, 2010

Katorse (II)

Ika-Walong Yugto

"Babay ate Isay! Hapi Bertday po ulit!" pamamaalam ni Menggai kay Isay habang niyayakap ito. "Oh Poy baka kung `san pa kayo dumirecho ha?" "Hindi po ate Isay uuwi na po kami, busog na busog nga po ako eh! Da best talaga ang pansit mo!" "Kuya Nonoy ikaw na ang bahala sa ate namin ha! Pag pinaiyak mo yan nako!!! Galit na tayo!" pagiismid ni Menggai kay Nonoy. "Wag kang magalala bunso, mahal na mahal ko ang ate niyo. Hindi ako gagawa ng kahit anong ika-sasama ng loob niya"

Maya maya pa ay nasa kalagitnaan na sila papunta sa bahay nila nang makita ni Poy na may sumusunod sa kanilang anino. Sinenyasan niya si Menggai na bilisan ang lakad pero abala ito sa pagkain ng pansit na pinabaon ni Isay. Hinawakan nia ang kapatid sa kamay at kumaripas sila ng takbo. Ang lakas ng kabog ng kanyang dibdib. Baka mga TBS yun ah! Nakaaway ko si Jomar nung isang araw puta baka reresbakan ako! Kailangan kong makatakbo! Kailangan kong mailigtas si Menggai!

Ika-Siyam na Yugto

Tahooooooow! Tahooooow!
Napabalikwas siya sa pagkakahiga ng narinig ang magtataho.
PUTIK! ANONG ORAS NA!!! lumingon siya sa orasang nakasabit sa dingding
TANGINA ALAS-NUEBE NA!! walang hila-hilamos ay kumaripas siya ng takbo sa palengke.
Pagdating niya sa palengke ay nagkakagulo, may mga taong nagkukumpulan malapit sa Bakery. Pumunta siya at nagusisa. "Boss, boss, anong nangyari?" umiiling iling na sinagot ng isang nakakatandang kargador si Poy "Si Ambet napagtripan - ayun nilagyan ng gripo sa tagiliran." "Sino daw po ang sumaksak?" "Ewan - TBS daw kagabi inabangan" Gayon nalamang ang lakas ng tibok ng puso ni Poy. Ako dapat yan.. ako dapat ang nasaksak..

Ika-Sampung Yugto

"Menggai anak, halika nga rito saglit!" tawag ni Nanay na umu-ubo ubo pa. "Po `Nay?" maagaw na sagot ni Menggai papalabas ng bahay. "Anak, pumunta ka nga muna sa kuya mo. Ihingi mo ko ng sampung piso. May patay kayla Aling Puring, magbibinggo ako." "Sige po Nay! Magsusuklay lang po ako" --- Humihimig si Menggai habang dahan dahang sinusuklay ang buhok niya, sinusuri niya ang damit na kahapon ay tinahi niya ang butas sa tagiliran. Matangkad si Menggai para sa isang Dose anyos. Marahil dahil nagmana siya sa kanyang ama na talaga namang matangkad. Nakuha niya ang mata ng kanyang ina at ilong ng ama sa madaling salita ay maganda siya. "Menggai!!! Hindi ka pa ba tapos diyan?!!" Nagmamadali siyang lumabas ng bahay "Aalis na po nay!!"

`Itutuloy


Wednesday, May 5, 2010

Two.

happy second birthday blog. i've missed you.
I am nowhere to be seen
but can be found in everything..
I cannot be heard
but forever remembered.